และแล้ว เราสองคนกับอีกหนึ่งตัว ก็ได้มีโอกาสไประเริงร่ากันที่กระบี่ เกาะสวาท หาดสวรรค์ (เกี่ยวกันไหมนี่)... แหกขี้ตาตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้า(ครือ ที่บ้านปกติตื่น 9 โมงก็หรูแล้ว เพราะฉะนั้น 6 โมงเช้าใช้คำว่าแหกขี้ตาตื่น ถูกต้องแล้วกั๊บ)......โยนสัมภาระทั้งหมด พร้อมหมูหนึ่งตัวขึ้นรถ ขับออกจากบ้านตอน 8 โมงเช้า พร้อมแผนที่ 1 อันและคู่มือท่องเที่ยวจังหวัดกระบี่ เกาะพีพี อีก 3- 4 เล่ม ......

บรรยากาศหน้าหาด หาดนพรัตน์ธาราจังหวัดกระบี่ ช่วงเช้า น้ำลดลงจนเดินไปตามเกาะเล็ก เกาะน้อยที่อยู่ใกล้ ๆ ได้ น้ำใสมาก ๆ หาดก็กว้างมาก ๆ	น้องปลาดาว เต็มไปหมดที่หาดนี้ แสดงถึงความสะอาดของน้ำและอุดมสมบูรณ์ของทะเล
หลุน ๆ กำลังสำรวจน้องปลาดาวอยู่ หลุน หลุน..."อ้าว ปลาดาวหรอกเหรอมี๊ นึกว่าไก่ย่างห้าดาว เซ็งวุ้ย " ยืนชมวิวทิวทัศน์ น้ำทะเลใสเขียวซะจนอยากจะลงไปนอนแช่
หลุน ๆ ว่ายตามต้อย ๆ	บึ้ด จ้ำ บึ้ด เอ้า บึ้ด จ้ำ บึ้ด......รีบจ้วงใหญ่เพราะคลื่นข้างหลังใหญ่พอควร..... หลุน หลุน “แว๊กกกกกก ช่วยนู๋ด้วย ซึนามิมาแย้ว”.....
เริงร่ามาก ทั้งคนและหมา แล้วเราก็ข้ามไปเกาะกัน เกาะแรก เกาะผักเบี้ยเป็นเกาะเล็ก ๆ ที่มีหาดยาวประมาณ 20 เมตรมีสันทรายอยู่นิดหน่อย แล้วก็มีถ้ำลอดให้พายคายัคลอดไปมา เป็นจุดท่องเที่ยวที่น่าสนใจ ..... หาดสวยน้ำใสเหมือนเคย แต่ทรายที่นี่จะไม่ออกขาว ออกสีเหลืองอ่อน ๆ เม็ดหยาบกว่านิดหน่อย สภาพยังคงความเป็นธรรมชาติอยู่มาก มีนักท่องเที่ยวแวะมาบางตา
สภาพหมูตะกายขึ้นขอนไม้กลางน้ำ	เหลือบไปเห็นเศษถุงก๊อปแก๊บข้างในมีขวดเบียร์ จมน้ำอยู่ไหว ๆ เลยขึ้นไปเก็บมาทิ้ง ท่ามกลางความกระเหี้ยนกระหือรือ ใคร่รู้ว่า “อะไรอยู่ในถุง” ของหมาจอมตะกละ หลุน หลุน “อารายอ่ะมี๊ กินได้ป่าวง่ะ”
จุดที่เป็นถ้ำลอดที่นักท่องเที่ยว นิยมพายเรือลอดไปอีกฝั่งหนึ่ง เป็นธรรมชาติจัดสรรที่แปลกตาอีกอย่าง
ที่ผักเบี้ยมีต้นไม้ชายน้ำเยอะ เลยกลายเป็นที่ปีนป่ายของหลุน ๆ ไป “นี่เธอ ตกลงเป็นหมาหรือเป็นลิงยะ”	ขึ้นได้แต่ลงไม่ได้ฮ่ะ แต่เสียใจเราไม่ช่วย อยากขึ้นเองก็ลงเองดิ...เหอ เหอ เหอ.......
อันนี้อย่าไปนึกว่าเป็นสัตว์สงวน สัตว์ป่าหายากอะไรนะคะ .....จริงๆ แล้วเป็นบีเกิ้ล ผสมหมูค่ะ ..........	หลุน ๆ “หนาย ขอนู๋ขึ้นมาเกลือกกลิ้งสะบัดขนบน หาดงามหน่อยจิ๊....”
ทะเลและหาดที่นี่หน้าตาเหมือน ๆ กันหมด คือสวยเหมือนกันหมด ยกเว้นมาหยา ที่สวยกระโดดออกมาด้วยทิวทัศน์ และผืนหาดที่กว้าง ทรายละเอียดราวกับแป้ง พร้อมฝูงปลาน้อยใหญ่ที่ว่ายเรียงกันมา ขอขนมปังแบบไม่กลัวคน หาดสวย น้ำใส บวกทิวทัศน์สุดบรรยายของมาหยา งามสมคำร่ำลือจริงๆ
ขึ้นไปสะบัดขนโชว์บนหาด พร้อมกับวิ่งคึกอยู่สองสามรอบ จนเป็นที่หมั่นไส้ของเจ้าหน้าที่ เพราะพี่แกเดินมา บอกว่า หาดนี้ไม่ให้หมาขึ้น เราสามคนเลยต้องระเห็จไปเกาะตามโขดหิน แอบตามหลืบอยู่ที่มุมเล็ก ๆ ของหาดอีกด้านหนึ่งแทน...... ไม่ให้ขึ้นหาด ก็อยู่ในทะเลก็ได้ฟ่ะ "เพราะแกทีเดียวเจียวไอ้อ้วน"
ลีลาการว่าย ฟรีสไตล์ ของสาวหลุน...............	หลังจากว่ายไปกลับระหว่างเจ้าของ กับหาดอยู่หลายรอบเริ่มเหนื่อย เลยจับลงเรือยาง แต่สีหน้าเธอก็ไม่ได้สบายใจขึ้นเร้ย......ดูจิ เครียดสุด ๆ
และที่มุมนี้เราก็ได้พบกับฝูงปลา แหวกว่ายเข้ามาขอขนมปังกันเป็นแถว ๆ	น้ำใส สวยมาก ๆ ค่ะ
ทิวทัศน์หน้าที่พัก สวย สงบ จริง ๆ	หลุน ๆ นั่งหย่อนใจอยู่หน้าระเบียงบ้านพัก...... จบแย้วก๊าบบบ ขากลับนอนสลบไสลมาในรถตลอดทาง พอถึงบ้านก็คลานขึ้นไปนอนต่อจนบ่ายของอีกวัน เอิ๊ก