ถ้าให้เลือกทำอะไรสักอย่างในเรื่องการดูแลรักษาความสะอาดให้สัตว์เลี้ยงแล้ว ล่ะก็ การตัดเล็บถือเป็นเรื่อง อันดับต้นๆ ที่เจ้าของมักส่ายหน้าพร้อมประกาศว่า "ไม่เอา ไม่อยากยุ่งด้วยแล้ว"  เรียกว่าเป็นเรื่องพ้นวิสัยสำหรับบาง ท่านจริงๆ  แล้วก็มีสัตว์เลี้ยงอีกหลายๆ ตัวเหมือนกันเมื่อเห็นเจ้าของถือกรรไกรตัดเล็บเดินเข้ามาก็เริ่มแปลงร่างจาก สัตว์เลี้ยงแสนรักกลายเป็นสัตว์ประหลาดหน้าตาดุร้ายพร้อมที่จะกัดทำร้ายเจ้า ของทันทีอีกเหมือนกัน  บางตัววิ่งหนีเข้าซ่อนตัวในมุมมืด  บางตัวแม้แต่จับที่ขาก็ยังไม่ยอม  นั่นก็เพราะเค้าอาจมีประสบการณ์ชีวิตในแง่ลบคือ ลืมไม่ลงกับความเจ็บปวดที่ได้จากการตัดเล็บ โดยเจ้าของมือใหม่ทั้งหลาย หรือช่างเสริมสวยจำเป็นได้ฝากไว้ให้ พร้อมกับรอยเลือดซึมไหลออกมาหลังจากการตัดเล็บผ่านไปเพียงชั่วครู่
 
การ ตัดเล็บให้สัตว์เลี้ยง   ไม่ยากอย่างที่คิด แต่ทั้งนี้เจ้าของต้องเข้าใจในสิ่งที่เราจะทำก่อน  เริ่มต้นด้วยการรู้จักเรื่องของเล็บ  เพราะถ้าไม่รู้จักสรีระในส่วนนี้แล้ว ตัดอย่างไรก็เจ็บแน่ๆ   ส่วนใหญ่เรามักทึกทักเอาว่า เล็บของสัตว์นั้นมันงอกออกเกินไปจากของส่วนเนื้อเหมือนๆ กับส่วนของเล็บที่งอกออกมาจากผิวหนังของมนุษย์เรา  ดังนั้น พอจับกรรไกรตัดเล็บได้ก็ตัดเข้าไปตรงส่วนเล็บทันที   โดยมักเล็งโคนเล็บในส่วนที่ติดกับเนื้อบริเวณปลายนิ้วเป็นเป้าหมายสำคัญแล้ว ก็ตัดฉับๆ   วิธีการเช่นนี้นำไปสู่การร้องเสียงหลงของสัตว์เลี้ยงตามมาด้วย อาการกัด ปีนหรือถีบเจ้าของ แล้วก็มีเลือดซึ่งเริ่มไหลออกมาจนแลดูน่ากลัว  ก่อนอื่นนั้นต้องเข้าใจก่อนว่า เล็บของสัตว์เลี้ยงซึ่งงอกออกมานั้นไม่ใช่เป็นส่วนของเนื้อเล็บล้วนๆ นะครับ  ลองจับนิ้วเท้าของสัตว์มากางออกแล้วดูที่ส่วนของเล็บสิครับ    ถ้าสัตว์เลี้ยงมีเล็บสีขาวก็จะเห็นชัดเจนว่า โคนของเล็บมีเนื้อเยื่อสีแดงอมชมพูอยู่ที่ฐาน  จากนั้นมันจะค่อยๆ จางลง ต่อจากนั้นจึงเป็นส่วนสีขาวของเนื้อเล็บที่งอกออกมา    
           การตัดเล็บให้สัตว์เลี้ยงจึงต้องเล็งให้ห่างจากเนื้อเล็บสีชมพูอย่างน้อย ประมาณ 3 มิลลิเมตร   ไม่เช่นนั้นแล้วถ้าเราตัดไปถูกเนื้อเล็บสีชมพูเข้าก็จะทำให้สัตว์เจ็บปวดมาก และทำให้เลือดไหลออกมาอย่างน่ากลัว และเนื่องจากมันเป็นส่วนปลายสุดของเสียด้วย จะเอาเนื้อเยื่ออะไรมากดปิดประสานก็ไม่ได้   
การเลือกใช้กรรไกรตัดเล็บ ถือเป็นสำคัญมากเช่นกัน  อยากแนะนำให้ใช้กรรไกรปากอ้าธรรมดาเพราะง่ายสะดวก  ไม่ยุ่งยาก   ส่วนกรรไกรชนิดกิโยตินอันนี้น่าจะใช้ในรายที่เป็นสัตว์เลี้ยงที่อยู่นิ่งๆ จริงๆ  เพราะเวลาตัดจะต้องกะระยะให้ดีคือ
ต้องเล็งให้แม่นยำและอาศัยความชำนาญในการนี้พอสมควร  
 
เทคนิคการตัดเล็บให้สัตว์เลี้ยง   ต้องมีเทคนิคนิดหน่อย  ไม่ใช่ว่าจะมาจับยึดหัวยึดหางแล้วก็ตัดฉับๆ   วิธีนี้จะทำให้สัตว์กลัวซึ่งคราวหน้าคราวหลังก็อย่าหวังว่าจะทำอย่างนี้ได้ อีก  อาจต้องเกิดการสู้ตายกันไปข้างใดข้างหนึ่งเป็นแน่   ดังนั้น ต้องทำให้การตัดเล็บเป็นกิจกรรมที่หมาๆ แมวๆ รู้สึกสนุกไว้ก่อน  ให้นำของเล่นมาหลอกมาล่อครับ หรือว่าขนมก็ได้   เพื่อจะทำให้สัตว์ผ่อนคลายและจะได้ไม่เครียด  เราจะทำได้ง่ายเข้าและว่องไวไม่ต้องมาเหนื่อยมาก
 
การ ตัดเล็บไม่มีสูตรสำเร็จตายตัวในแง่ว่ากี่วันๆ ต้องตัดที เพราะสุนัขบางตัวเล็บสึกเองได้ไวมาก เนื่องจากวิ่งตลอด หรือขุดโน่นขุดตลอด  ขณะที่สุนัขบางตัวไม่ได้มีกิจกรรมอะไรมาก  นอกจากนอนๆ นั่งๆ บนพื้นปาเก้หรือพรม  อย่างไรก็ตาม เล็บที่ต้องตัดให้สั้นเสมอคือ เล็บซึ่งเกิดจากนิ้วที่หนึ่ง ด้านในของขา หรือที่เรียกว่า นิ้วติ่ง  เพราะถ้าละเลยมันก็อาจงอกยาวม้วนกลับจนทิ่มต่ำแทงลงไปในเนื้อเยื่อจนเกิด เล็บขบตามมา ผลก็คือเกิดการติดเชื้อบวมอักเสบ  สัตว์จะเจ็บปวดมากทีเดียวซึ่งสูตรหลักของการตัดเลบให้สัตวืเลี้ยงมีอยู่ว่า ให้ ใจเย็นๆ  กระทำอย่างเบามือ  แล้วถ้าทำไม่ได้ ให้หยุดครับ ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของมืออาชีพจะดีกว่า เช่น ช่างตัดแต่งขน เพราะจะทำให้สัมพันธภาพระหว่างเรากับสัตว์เลี้ยงยังดีเหมือนเดิม ไม่ต้องมาระแวงแคลงใจกันเพียงเพราะการตัดเล็บครับ

ที่มา: http://www.petgang.com/